Park przy pałacu Pücklera, ul. Zgorzelecka
Park przy pałacu w Bolesławcu to zielona przestrzeń o bogatej historii, której początki sięgają drugiej połowy XIX wieku. Na przestrzeni lat park zmieniał swoje przeznaczenie i układ przestrzenny, pełniąc funkcję otoczenia pałacu, ogrodu publicznego oraz miejsca wypoczynku mieszkańców. Do dziś zachował część dawnego drzewostanu, stanowiącego ważny element historycznego krajobrazu miasta.
Park został zapewne ukształtowany pomiędzy 1886 a 1900 r., po tym gdy grunty szpitalne sąsiadujące z pałacem zostały wykupione przez Samuela Wollera391. Przy czym nie możny wykluczyć, że już za czasów Pücklera, po wybudowaniu w 1857 r. pałacu, położone po jego zachodniej stronie a należące wówczas do miasta łąki zostały wykorzystane jako otoczenie pałacu, na zasadzie tzw. „pożyczonego widoku”. Sugeruje to rozwiązanie skrzydła zachodnie-go budowli, gdzie umieszczone otwarty w stronę zachodnią portyk balkonowy z wejściem bocznym.
Na terenie dawnej łąki utworzono układ wodny z niewielkim stawem z wyspą dla ptactwa. Przy stawie zbudowano neogotycki pawilon parkowy (drewniany?), korespondujący stylistycznie z elewacją zachodniego skrzydła pałacu, a nieco dalej w kierunku północnym budynek o nieznanej formie. Były to jedyne kubatury, które można wiązać z parkiem, pozostałe, zgrupowane po wschodniej stronie działki, pełniły rolę gospodarczą392. Kolejna faza formowania parku przypadła na lata 20. XX w., kiedy to stał się ogrodem publicznym przy Domu Młodzieży (Jugendheim). Dopiero z tego czasu, z planu miasta z 1925 r. znane jest ukształtowanie parku. Wytyczona była gęsta sieć ścieżek z czworobocznym, niewielkim placem z elementem akcentującym jego centrum. Na planie tym nie zaznaczono stawu. Być może wówczas został osuszony. W latach 30. XX w. częściowo zmieniono układ parkowych ścieżek. Wówczas też na terenie parku wybudowano baraki dla RAD. W okresie II wojny światowej zbudowano na tere-nie parku schrony.
W 1946 r. burmistrz Bolesławca przekazał Siostrom Adoratorkom Krwi Chrystusa ogród warzywny oraz zachodnią część parku. Prawdopodobnie ok. 1950 r., przez park przeprowadzono w wykopie bocznicę kolejową do fabryki odzieżowej „Concordia”.
Po 1945 r. urządzono park na nowo likwidując oryginalny układ dróg i wytyczając nowy, znacznie uboższy. Zachowano obrys wyschniętego stawu, w którym ustawiono współczesną rzeźbę. Zachowano drzewostan.
