Kamienica Ul. B. Prusa 2
Pierwsza od wschodu część elewacji nawiązuje w ogólny sposób do fasady istniejącego wcześniej (do czasów rozbiórki po 1945 r.) w tym miejscu domu nr 1 – obecnie w formie III-kondygnacyjnej, 3-osiowej, ponad przyziemiem symetrycznie zakomponowanej fasady domu mieszczańskiego, zwieńczonej II-kondygnacyjnym, 1-osiowym, ujętym uskokami i zamkniętym dwubocznie szczytem. Fasada artykułowana jest pasami gzymsowymi: ponad parterem i wydzielającym szczyt. W parterze, w 3. osi, otwór wejściowy do lokalu usługowego, ujęty piaskowcowym, wykonanym w czasie odbudowy profilowanym obramieniem; w 1. i 2. osi okna w analogicznych obramieniach. Na wyższych kondygnacjach okna prostokątne, w tynkowych, prostych opaskach. Pomiędzy II i III kondygnacją, w osiach okien geometryczne, wykonane w tynku aplikacje.
Druga od wschodu część elewacji jest współczesną kreacją architektoniczną, inspirującą się formami barokowymi. Ta część elewacji w formie III-kondygnacyjnej, 4-osiowej fasady domu mieszczańskiego, zwieńczonej 3-osiowym szczytem ujętym spływami; ponad szczytem naczółek dachu. Elewacja artykułowana jest gzymsami ponad przyziemiem, ponad oknami III kondygnacji oraz podokiennym w kondygnacji szczytowej, W przyziemiu w 1. osi zamknięty odcinkowo otwór wejściowy do lokalu usługowego oraz 3 analogicznie opracowane otwory okienne; w poziomie przyziemia, w narożach elewacji oraz pomiędzy otworami gładkie lizeny sięgające gzymsu międzykondygnacyjnego. Na wyższych kondygnacjach okna prostokątne, w prostych, tynkowych opaskach. Pomiędzy oknami III kondygnacji – dekoracja geometryczna w formie „lizen” sięgających gzymsu międzykondygnacyjnego.
Trzecia od wschodu część elewacji jest współczesną kreacją architektoniczną, inspirującą się formami nowożytnymi – obecnie w formie III-kondygnacyjnej, 3-osiowej, ponad przyziemiem symetrycznie zakomponowanej fasady domu mieszczańskiego, zwieńczonej I-kondygnacyjnym, 2-osiowym szczytem, ujętym spływami i zamkniętym półokrągłym naczółkiem o wklęsło-wypukłych zakończeniach. Fasada artykułowana pasami gzymsowymi: ponad parterem oraz wydatnym gzymsem wydzielającym szczyt. W parterze, w 1. osi, otwór wejściowy do lokalu usługowego, ujęty piaskowcowym, wykonanym w czasie odbudowy profilowanym obramieniem; w 2. i 3. osi okna w analogicznych obramieniach. Na wyższych kondygnacjach okna prostokątne, w tynkowych, prostych opaskach. Pomiędzy II i III kondygnacją, w osiach okien, geometryczne, wykonane w tynku prostokątne płyciny o wklęsłych narożach.
Elewacja tylna – trójdzielna, z uskokami; zakomponowana w formie trzech elewacji kamie-nic mieszczańskich o skromniejszym niż elewacja główna wystroju, III-kondygnacyjnych, szczytowych, o zróżnicowanych wysokościach kondygnacji; artykułowana pasami gzymsowymi ponad przyziemiem; otwory wejściowe i okna w tynkowych opaskach. Część pierwsza od wschodu 3-osiowa z trójkątnym szczytem (w 1. osi, w II i III kondygnacji balkony) z wejściem do budynku w 1. osi w podcieniu zamkniętym łukiem pełnym; część druga z trapezowym szczytem, 4-osiowa (w 1. i 4. osi, w II i III kondygnacji balkony); część trzecia 3-osiowa z trójkątnym szczytem (w 2. osi, w II i III kondygnacji balkony), z wejściem do budynku w 3. osi w podcieniu zamkniętym łukiem pełnym.
Środkowa część nakryta dachem mansardowym, boczne – dachami dwuspadowymi.
Wnętrza aranżowane współcześnie.


